نشر دانش زبان و ادبيات فارسي
زهره ملكي بانوي فرهيخته

تاریخ : پنجشنبه، 25 خرداد ماه، 1396   موضوع :

اديب، سخنور و نويسنده اي از ديار اصفهان

         بانوي گرانقدر و فرهيخته ي انديمشند خانم زهره ملكي متخلص به صبا داراي قريحه اي نوظهور و شاداب درعالم ادب فارسي است. وي زاده ي شهر تهران كه به دلايل شغلي خانواده، به شهرستان گلپايگان از توابع استان اصفهان كوچ كردند. اين بانو در رشته ي زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه محل سكونت فارغ التحصيل شدند. با توجه به شايستگي هاي كه دارد در پست هاي گوناگونِ آموزش و پرورش شهرستان از جمله كارشناس سازمان دانش آموزي، سرگروه ادبيات فارسي، تدريس زبان و ادبيات فارسي در مقطع متوسطه دوم و معاونت اجرايي ايفاي نقش داشته است. با توجه به تعلق خاطري كه به ادبيات، شعر و نويسندگي دارد در هفته نامه هاي شهر در حوزه شعر، مقاله و داستان قلم فرسايي نموده است. نيز در سايت هاي صاحب نيوز اصفهان و ديار عالمان از بار علمي ايشان بهره برداري مي شد.همچنين در شب هاي شعر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي حضوري پررنگ و فعال داشته و مجلس از سخن زيباي او بهرمند مي شد. در اين پست با نمونه هايي از سخن منظوم وي آشنا مي شويم. در آينده اندكي از آثار ارزشمند اين بانوي خوش ذوق و سخنور تقديم دانشوران و ادب دوستان جهان و ميهن اسلامي خواهد شد. باشد تا صداي دلنشين و روحنواز ادب پربار سرزمين كهن ايران اسلامي در سراسر جهان طنين انداز شود. برماست كه اين چراغ هاي فروزان ادب و دانش را بشناسيم و بشناسانيم.

                                                                                                                                                                                                                      رحيم پورسعيدي ـ مدير سايت

در اينجا با يكي از مصاحبه هاي ايشان با سايت ديار عالمان همراه مي شويم كه به تازگي با وي انجام شده است.

ابلیس کی گذاشت ما بندگی کنیم؟

( تا مَلَک بودم و فردوس برین جایم بود

                               درد و رنج و غم و غصه، همه در خوابم بود )

من نظر کرده ی محبوب خدای دو جهان

                              غرق دریای مراد و همه جا جایم بود

روضه ی پاک اِرَم بود مرا جا و مکان

                              از ثری تا به ثریا همه بر کامم بود

تا که ابلیس گنه، بر دل من خیمه بزد

                               مشعل داغ ندامت همه شب، دستم بود

او به سر پنجه ی تدبیر، مرا خامم کرد

                              ورنه از روز ازل ، خُلد برین جایم بود

دانه ای از هوس  خوشه ی گندم خوردم

                             هان! عجب بین که چه آمد به سرم، حقّم بود

من که از عرش به فرش آمدم از روی گناه

                            مکر و تزویر و جفا، توشه ی فردایم بود

مکرابلیس مرا بُرد به دنیای دگر

                           ورنه از لطف خدا، عرش برین سهمم بود

هان ملک، عذر به درگاه خدا چون آری؟

                          آه از این توبه شکستن که فقط کارم بود

                        زهره ملکی ( صبا ملک )

                      براي مطالعه ي آثار خانم ملكي، روي كليد بيشتر كليك كنيد.                

گرانی و مُهر تاکید بر آن

گر چه بازار دل آشفته و کاسب شاد است

                                  تو مخور غصه ، که غم خوردن ما آزاد است

رمضان رفت و همه شکر خدا بر جاییم

                             مهر و ابان که رسد ، ناله ی ما ، فریاد است

مرغ و گوشت و بُن و میوه همه شد افسانه

                             سفره را این غم تنهایی خود بر  یاد است

پوشش و کفش و کلاه و قلم و دفتر شد

                           غم مردی که گرفتار زن و اولاد است

گوش ها کر شده و چشم حقیقت بسته

                           گر چه اینه ، به دیدار  حقیقت شاد است

زن اگر غُر زند از شیوه مردان زمان

                         طاقتش نیست که بیند، همه چیز بر باد است

کودک صبر در این اوج گرانی چه کند

                          گر چه در رفع بلا از دل خود، استاد است

ای صبا! گر چه که ارزان شده غم خوردن ما

                         غم مخو، دور فلک بر غم ما، معتاد است

ای ملک گوهر اندیشه به تاراج مده

                         مشکل دیو تورّم  همه از بنیاد است

                                             زهره ملکی ( صبا ملک )

 

قسم به قلم و آن چه می نویسد

قلم را آسمانی در شگفت است                 که در دنیا ، خدای سرنو شت است

قلم را چون خدا بر او قسم خورد              مقامش را به معراجی دگر بُرد

قلم اینه ی پاک معانی است                       که از خون شهیدان ارغوانی است

قلم پیوسته در جوش و خروش است          ز داغ ظلم ظالم ها به جوش است

قلم را چون اسیر نفس کردند                   درون چاه ظلمت حبس کردند

قداست از رخ جانش سفر کرد                نگاهش را زبان ، زیر و ز بر کرد

قلم بود و زبانی تُند و نامرد                   حریم دل ، به خون آغشته با درد

قلم را تا که مغزش می دریدند               سر حق را به نا حق می بریدند

قلم را عزّت و جاهی دگر بود               رخ اندیشه را با او نظر بود

قلم را ای ملک بر دست تقدیر              بچرخان و مگو اسرار تقدیر

 

                                               زهره ملکی ( صبا ملک)    

   ـــــــ        

چشمهی کوثر

 

یا علی پیمانه ی صبرم شکست       غرق دریای غمم عمرم گذشت

تا به کی افسرده باشم در جهان        سر به چاه و دل گریزان از زمان

یا علی دستم بگیر آشفته ام        خیبری دیگر گشا ، دیوانه ام

بی تو شب ها چشم ما بارانی است     دل غمین وچهره ها روحانی است

خواب ما با تو چراغان می شود       کودک دل با تو شادان می شود

درِ دل را می زنی ديجور شب          ذهن خواب آلوده ام در شورتب

من ندانم این تو هستی یا سروش       غرق رویا گشته جانم در خروش

تو که دلهامان ز دنیا می بری            حیدری و شیر غم ها می دَری

ذولفقارت چون دل ظلمت شکست       نورحق زنجیر  کفر از هم گسست

یا علی من طفل شیرخوار توامَ       مانده در راه و گرفتار توام

مادر غفلت مرا تا شیر داد           تا ابد بر دست من شمشیر داد

چون که کوفه در کنار قلب ماست      بی وفایی کعبه و هم ربّ ماست

ما یتیم لحظه های ناب تو                 ما اسیر گریه ها در خواب تو

این شب قدری که نامش می برند       راهیان حق به دوشش می برند

از پی نام تو شد قدرش عظیم         جام عشق است و ملائک را سهیم

فزت و ربّ  گویان دل خاموش تو        رفت تا عرش خدا بر دوش تو

کودک دل بی قراری می کند            با یتیمان تو زاری می کند

یا علی چشمم گشا بر روی خود         یا ببر دل را به شهر و کوی خود

 

                                                    زهره ملكي (صبا)

زهره ملکی متخلص به صبا .. بانوي گرانقدر و فرهيخته ي انديمشند خانم زهره ملكي متخلص به صبا داراي قريحه اي نوظهور و شاداب درعالم ادب فارسي است. وي زاده ي شهر تهران كه به دلايل شغلي خانواده، به شهرستان گلپايگان از توابع استان اصفهان كوچ كردند. اين بانو در رشته ي زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه محل سكونت فارغ التحصيل شدند. با توجه به شايستگي هاي كه دارد در پست هاي گوناگونِ آموزش و پرورش شهرستان از جمله كارشناس سازمان دانش آموزي، سرگروه ادبيات فارسي، تدريس زبان و ادبيات فارسي در مقطع متوسطه دوم و معاونت اجرايي ايفاي نقش داشته است. با توجه به تعلق خاطري كه به ادبيات، شعر و نويسندگي دارد در هفته نامه هاي شهر در حوزه شعر، مقاله و داستان قلم فرسايي نموده است. نيز در سايت هاي اصفهان نيوز و ديار عالمان از بار علمي ايشان بهره برداري مي شد.همچنين در شب هاي شعر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي حضوري پررنگ و فعال داشته و مجلس از سخن زيباي او بهرمند مي شدند. در اين پست با يك مثنوي از ايشان در منقبت مولاي متقيان حضرت علي عليه السلام تحت عنوان چشمه ي كوثر آشنا مي شويم. در آينده با ديگر آثار ارزشمند اين بانوي خوش ذوق و سخنور تقديم دانشوران و ادب دوستان جهان و ميهن اسلامي خواهد شد. باشد تا صداي دلنشين و روحنواز ادب پربار سرزمين كهن ايران اسلامي در سراسر جهان طنين انداز شود. برماست كه اين چراغ هاي فروزان ادب و دانش را بشناسيم و بشناسانيم.
منبع این مقاله : نشر دانش زبان و ادبيات فارسي

http://pursaeidy.ir/

آدرس این مقاله :
http://pursaeidy.ir/modules.php?name=News&file=article-seo&sid=93/بدون موضوع/زهره-ملكي-متخلص-به-صبا/